Smutek ma dusze rozpiera,wciąż mało i mało .

Ja daje ty odbierasz

to nie piekarnia co bułki wypieka

Serce nie słucha ,szlocha po nocach

Ty nie słuchasz! nie słyszysz go.

Wciąż upadam ,podnoszę się

to trudne ,mam jeszcze siły

Lecz nie wiem na ile jeszcze starczy

Spadam w otchłań ,tak lekko lecę

nikt na mnie tu nie czeka

beż żalu i łez,nie zatrzymam się

Pytam swojego anioła
pytam co dzień
pytam kim jestem?
co w mojej głowie siedzi ,czy to tylko cisza?
Czy głośny krzyk?
Pytam czego mogę chciec?
 Odpowiedzi znaleśc nie mogę
-czy siebie znam?
Jak na imię ma we mnie ten ktoś?
Tak trudno...
Dlaczego tak trudno mi ze sobą życ?

Pytam swojego anioła,a On
 tylko milczy.
Tylko ze łzą w oku pochyla smutną twarz
i szepcze do ucha: ,,po prostu walcz’’




 

że moja droga nie była łatwa
każdy krok był niepewny
nie umiałam postawić stopy
by się nie potknąć

zyłam w cieniu bojac sie barw
otaczona pajęczyną marzeń
widziałam świat niezauważalny dla innych

świecącą spojrzeniem cisze
śpiew deszczu w rynnie
wrażliwość rozdawałam jak kwiaty
tkając dywany miłości

jesli zapytasz czy jestem szczesliwa
odpowiem
czuję się jak ptak bez rodowodu...

Zatrzymaj się. Zastanów się chwilę.
Nie pędź przez życie, jak rakieta.
Bo zgubisz gdzieś piękne chwile.
Chwile, które może Ci dać kobieta.

Pieniądze, sława, interesy,
Nie są ważniejsze w życiu Twoim.
Tamto wywoła tylko stresy.
Miłość wiąże się ze spokojem.

z uporem maniaczki
namiętnie i z pasją
pieczołowicie pieszczę

swoje życie

dymem z papierosa
czule wchłaniającego
moje niełaski
wibrującego we mnie
szarawą ulotnością marzeń

kroplami cierpkiego wina
w które zanurzam się
bardziej niż w najgłębszą
i najzimniejszą studnię
bez dna

haustami kawy z których
wróżę szlaczki nieudolnej ekstazy
i szczyptą cierpkiego natchnienia
wypłukuję smaki radości

nie
wcale nie igram z losem

doświadczam jedynie
pobudzających iskierek
niezdrowego lekarstwa
na moją upojną do bólu
nieosamotnioną

samotność 

 

Młodość już dawno odeszła,
pozostała wiara w przyszłość
z dnia na dzień coraz krótszą,
bo takie jest przecież zycie.

Radość inna niż kiedyś,
reminiscencja jak anioł dobroci
pozwala przeżywać na nowo
uporządkowane wspomnienia. 

 

Brak mi…
Twego blasku w oku,
uśmiechu szczerego,
spojrzenia namiętnego,
przytulenia czułego.
Brak mi…
szczerości do bólu,
mądrości jak guru,
zaufania i chęci…
Lecz nie brak mi…
bólu!